Cihan Aydeniz

b'AŞKa Şarkılar...

10.03.2011 10:27:10

Yüklemi Yok, Öznesi Gizli Bütün Cümlelerimin!

2kadin.com >> Cihan Aydeniz

(Şebnem Ferah “Artık Kısa Cümleler Kuruyorum”* şarkısı eşliğinde okunabilir.)

“Sizi bilmem, ama ben karar verdim.
Su gibi duru olup hep akmaya,başka sular tanıyıp, çoğalmaya,dalgalanmaya, taşmaya…”*
Gürültüden korkar, kalabalıktan kaçar oldum.
Pek tahammülsüz, pek sıkılgan, tamam kabul ediyorum; çok çekilmez oldum son günlerde.
Başkalarına böyle gözüküyorum uzaklardan. Yaklaşamayan bilmez nasıl derindir sevgim.
Benimle ıslanmayan bilmez nasıl serttir dalgaları denizimin. Herkes de yanaşamaz zaten kıyılarıma. Bana özel koylarım var, herkesten sakladığım kumsallarım.
Yürüdüm, koştum, hiç durmadım dinlenmedim… Yoruldum. Bilmeden çıktığım sokaklarda kayboldum bazen ama düşmedim, hep kendime tutundum. Kendimi seçtim, kendimi sevdim. Beni buldum.

“Son günlerde çok düşünür oldum, zor zamanları çabuk atlatır oldum”*.
Huzurumu kaçıran tüm canlılardan çok sıkıldım. Sahte kahkahalardan, yalan dostların yanında duramadım, hep uzaklaştım samimiyetsiz insanlardan. Ne kolay geçiyor acılar, sanırım büyüyorum artık, zorla da olsa umursamaz oldum. Gözümde bir başka göz için akacak tek damla yaş yok… Yok, yok ben artık bencil oldum. Her şeyi sorgular oldum, her şey de bir anlam bir neden aradım durdum. Öylesine gülemez öylesine bakamaz, öylesine sevemez oldum. Boş bakanları göremedi gözlerim, laf olsun diye uzayan sohbetleri duyamıyorum artık. Yani Kendimin kıymetlisi yine ben oldum.
Tek başıma çıktığım yolda, gezdim tozdum yine kendime döndüm. Uzaktan baktım küçücük dünyama bir tek kendimi gördüm. Herkes karanlık herkes flu… Dışarıda kalan herkes Uzaktan ne mutlu, ne kadar huzurlu? Yok! Huzuru, eğrisi doğrusu neyse ne, boş çünkü!
Söylediği ya da duymak istediği her neyse, aslında… Yok çünkü! Çok geliyor benim varlığım onlara, tahammülüm yok çünkü!

“Yalnız mıyım insanlar içinde? Arkadaşlarım, aşklarım içimde.”*
Kimse gerçek değil, her şey bir kenara kimse gerçekten yanımda değil. Herkes kendi derdinde. Yıllar sonra hatırlanmayacak kadar ufak acıları yok saymak çok zor da değilmiş üstelik. Seviyorum kendimi ve beni ben yapan her şeyi, ailemi…
Diğerleri bir var bir yok, üstelik hangisi iyi kötü bilinmiyor seçme şansında yok çünkü. Dost ya da düşman ne fark eder ki. Ben sadece gerçek olsun derdindeyim.
Dostta gerçek olsun düşmanda. Gerçek dostu kucaklayabilir, en güçlü düşmanla savaşabilirim hala. Ama sizin yalanlarınız uymaz bana, bir büyük gelirim sığmam sizin sahte dünyanıza.
Bana gerçek olan lazım. Gözlerime bakabilen, doğru neyse yüzüme haykırabilen. Kendi ile savaşabilen hatta.

“Yara aldım bundan iki yıl önce, hiç susmadım, şarkı söyledim günlerce”*
Gerçek bir düşman varsa o da zaman. Düşmanı fark edince hızlandı adımlarım. Bütün düşmanlarıma karşı kendimi aklayabilir, onları dostum bile yapabilirim belki ama; Zaman ne yaparsam yapayım benden yana olmayacaktı. En büyük darbe ondan gelecekti daima. Ve ben asla ona karşı gelemeyecektim.

“Artık kısa cümleler kuruyorum, Sevdiklerim, sevmediklerim yanımda.”*
O geçtikçe anlayacaktım kalabalıklar içinde yapayalnız kalacağımı. Ve o geçtikçe sevecektim yalnızlığımı.
Aldığım yaraların tüm izlerini sildi zaman. Beni sevmese bile beni bana yansıtabildi. Geçmişime ayna tutup geleceğimi aydınlattı gerçek düşman.

“Bakıyorum aynaya her gece, içim rahat, biraz yorgunum sadece.”*
Bilirsin her şey terstir aynada. Öyle görünür. iyi bildiklerin en kötü, hep kötü sandıkların iyi olsa da göremezsin zamanın aynasıyla yüzleşemedikten sonra.

“Kabullendim her şeyi olduğu gibi. yola çıktım, yarınlara…”*
Korkmadım ben düşmanımın aynasında kendime bakmaktan. Göremediklerimi gördüm, kötüleri eleyip beni huzurlu kılanları seçtim içlerinden. Elenmesi gerekenler bitmeyecek. Her gün birinin gitmesi gerekecek hayatımdan biliyorum. Çünkü artık yüzleşmekten korkmuyorum. Neyse o, bekliyorum.
Ama bil ki ben de neysem oyum. Ne eksik ne de fazla. Ya varım ya da hiç yok.
Bir var, bir yok bazen ama asla varmış gibi değil. Uzun uzun anlatmaya gerek var mı? Bende gerçek olmayan hiç kimseye yer yok! Söylediğiniz yalanlara o sevgi dolu bakışlara karnım tok benim. Sizin sahte kahkahalarınıza ihtiyacım da yok üstelik. Korkmayın siz olmadan da gülebilir gözlerim.
Siz aynalardan kaçmaya devam edin. Yalan dostların mum ışığı sevgileriyle aydınlandığınızı sanın. Yıllar sonra mumlar sönüp, aynalar kırıldığında ve siz kendinizi bile seçemediğinizde gülümseyeceğim size. Gerçekler için çıktığınız yolun sonunda sizi bekleyeceğim.

“Hayatıma giren herkese, yaşanmış her şeye teşekkürler büyüyorum sizinle!”*
Biraz daha güçlü, biraz daha dürüst, daha güzel ve çok daha büyümüş olacağım üstelik. Ama hep sahici kalacağım. Yalan dostlardan uzakta mutlu huzurlu uyanacağım yarınlara.
Şimdi ayna ayna söyle bana, benden daha gerçek kim var hayatımda?

Cihan Hatipoğlu
www.cihanhatipoglu.com
www.twitter.com/CihanHatipoglu
www.facebook.com/HatipogluCihan

Mail: cihan@cihanhatipoglu.com

ADnet Reklamları

Siz de reklam verin