Canan Sezgin

Canan Sezgin

Yan Masa Hikayeleri

Yarım Buçuk Sevmeler




2kadin.com >> Canan Sezgin

Herkesin sadece kendini sevebildiği, sadece kendini anlamaya çalıştığı bir dünyada nasıl susabilirim ki?

Bir umut anlarlar diye bekledim. Yıllar olmuş.. Nasıl olması gerekenden fazla sevdim, nasıl derinleştirdim zamanla içimdeki sevgiyi en hak etmeyene bilemedim. Açık kapılar bıraktım gidenlere sevgimin büyüklüğünü anlatmak için. Onlar olmadan ne yapacağımı bilemediğimden, göremediler haliyle.

Bir süre önce gittiğim Jolly Joker’de konser öncesi tartıştığım hatta kümküs olduğum bir arkadaşım dün aradı ve dedi ki ‘ben sana bunu nasıl yaptım, ben bunu yapmış olamam, nasıl affettirebilirim kendimi’? Ne özür, ne başka bir cümle benim adıma başka hiçbir şeye gerek kalmadı. Çünkü içtenliği hissedebilmek önemli bana göre olması gereken bu. Sorun bende değil, yarımlı buçuklu sevenlerde bugün anladım. Bir dostum der ki; 'en sevdiklerimin hatalarını hoş görmeyeceksem, onları alttan almayacaksam nefret ettiklerimi mi hoş göreceğim. Kim telafi edilmeyi, görmezden gelinmeyi sevdiklerimden çok hak edebilir ki' .. Öğrendim. Bizse en çok en sevdiklerimizi affetmeyiz, en çok onları hoş görmeyiz aslında.

Dibe vurmadan yukarı çıkılmıyor klişesine dayanarak yazıyorum. Bütün konuşmadıklarıma, sessiz kalanlarıma, uzakta olanlarımın yalan yanlarına yazıyorum. Zor kazanılan kolay kaybedilmemeliye nasıl inandırdıysam kendimi, tüm iyi niyetimi sonuna kadar çatır çatır sömürmelerine izin verdiklerime en çok anlatıyorum. Ağzıma geleni söylemem gereken durumlarda bile sadece ‘neden’ diye sordum. Saf mıydım?

Baba ocağı gibi geri döndüğümüz sevgililerimiz var harcayan harcatan kendini, konuşunca mangalda kül bırakmayan yalancı, riyakar eski dostlarımız var. Sorun çıkaracak yer arayan, hayatı kolaylaştırmak yerine zorlaştıran kendine doğru sevenlerimiz var etrafımızda. Şimdilerde çıkar ilişkilerini uzak durmak istediğin kadar yakınında buluyorsun. Görünen hatalar görünmeyenleri yok edecek kadar büyük olabiliyor artık.
Bende yaptım. Kırdım insanları, üzdüm incittim mutlaka. Ama öz eleştirimi yaptım hep. Kendimin farkında oldum en azından.

Akıl sır erdiremediğim bir kendini sevmeleri var insanların artık. Egolar en yukarda, sevgilerse yerle bir. Herkes kendini kurtarma peşinde yangından mal kaçırır gibi. Kurtardıklarınız bir gün yetmeyecek haberiniz olsun istedim. Bazı durumlarda farketmeden kendini bitirir insanlar ilişkiler yerine. Görmek zor, anlamak ihtimal dışı.

Hayatımda hep akıllı insanlar oldu. O çok akıllı insanların aklımı hafife alacak kadar akılsız olmadıklarını biliyorum. Kimden bahsettiğimi biliyorsunuz. En kötüsü de size insanların yanlışlarını sürekli gösterenlerin kendi yanlışlarını gördüğünüzde diğerlerinin yeteri kadar yanlış yapmamış olduğunu görmek!

Bazı şeyleri hatırlamak ve unutmak arasında fark kalmadığı zaman unutmak istiyorum. Biliyorum ki aşırı doz sevmelerimden hep kendimi kötü hissedişlerim.. Çünkü Tanrı benim herkes gibi sevmeme izin vermedi hiç...Ve hala konuşmadığım halde ''ona bir şey olursa ne yaparım'' diye korktuğum insanlarım var benim.. Ne yazık.!

17369
defa okundu
Önceki Sonraki
26 Haziran, Pazartesi 2017