Cihan Aydeniz

b'AŞKa Şarkılar...

02.02.2011 11:35:16

Verilmiş bir söz hükmünü yitirir, sarılıp uyumanın verdiği huzur karşısında!

2kadin.com >> Cihan Aydeniz

Tarifsiz bir huzur var içimde ve duyduğum sonsuz bir güven…
İpe-sapa gelmez sohbetler, sonu gelmeyen kahkahalarım var sayende!...
İnsan sonunu göremediği bir boşlukta, kendini hiç olmadığı kadar güvende hissedebilirmiş, öğreniyorum ben de.

Hiç bitmesin istediğim için, hiç başlayamıyorum. Adımlarım ürkek, işte bu yüzden içimden gelenleri her zaman söyleyemiyorum… Büyü bozulmasın istiyorum, endişeleniyorum belki de.
Biliyorum sen de korkuyorsun benim gibi. Senin de söylemediğin cümleler var aklında, henüz duymadığım. Kendine göre doğruların var, olması gerekenler girebiliyor ancak kurduğun cümlelerin içine.
Kabul et, sen de bilmiyorsun doğrusunu, sen de çizemiyorsun gitmemiz gereken yolu. Neleri ardında bırakır, nerede biter bu yolculuk? Sezemiyorsun. Biliyor musun, hiç şikâyetçi değilim bu içinde bulunduğumuz durumdan. Neyiz, ne olmalıyız, nereye doğru gitmeliyiz…?
Yanımdasın işte! Daha önce hiç tatmadığım bir huzur veriyor varlığın bana… Ve bir o kadar da yoksun aslında! Kanatlarım çarpmıyor sağa, sola. Hep isteğim gibi en özgür halimleyim senin kollarında.
Bazen başlasak diyorum bir yerinden, ucundan tutsak diyorum belki de… Ya da bir adım atsak, bizi ürküten yollar aydınlanır diye düşünüyorum kim bilir?... Düşünüyorum, vazgeçiyorum sonra… Yorgun düşmek istemiyorum sonlar çizmekten. İyi ya da kötü! Sonları sevmiyorum ben. Her ne şekilde olursa olsun bir “son”da yan yana olmak istemiyorum seninle. Bazen istiyorum sadece, sonra da hemen kaçıyorum… Aynen böyle işte, senin de yaptığın gibi… Yani; senin gibiyim ben de!

Hiç hissetmediğim kadar keyifli, hiç tatmadığım kadar huzurlu ve hiç olmadığım kadar güvendeyim yanında… Bugün öyleyim ve tadını çıkarıyorum. Bugünle ilgileniyorum yalnızca. Nerede başlayıp, nerede bittiği… Hatta ellerinin kime değdiği umurumda değil; kusura bakma! Bana hediye ettiğin huzurla meşgulüm ben şu anda. “ Ya seni üzersem?” soru cümlesinin gözlerinde yarattığı çizgileri seviyorum belki de? Sana ne? …

İyi olduğunu biliyorum, senden asla zara gelmeyeceğini de… Ve sadece bunu bilmek bile iyi geliyor bana. İyi biri olduğumu hatırlıyorum sayende. “Ben de onun yerinde olsam böyle yapardım, onun gibiyim… Yani ben de iyiyim” diyorum, gülüyorum kendime.
Yani korkmuyorum senden ve sen de korkma istiyorum benden! Başka başka kokulara uyandığımız sabahlar da olacak elbet, ama bana yaşattığın bu tarifsiz huzur için ömrüm boyunca minnettar kalıp, hep aynı sevgiyle bakacağım sana. Ertesi sabah huzurlu uyanabilmek için gecenin bir yarısı kapını çalacağım işte, ne bileyim… “Yemek yap bana, acıktım!” diyeceğim. Yine; “Sen sus! Ben anlatacağım, dinle sadece!” diyerek lafımı kestiğin anlara kızacağım. Yerli – yersiz eğleneceğiz işte, yine! İçip içip atacağız kendimizi caddelere. Sonra; Stevie Wonder çalacak bir yerlerde: “We are strangers by day, lovers by night. Knowing it's so wrong, but feeling so right” diye dans ederken güleceğiz “Part-Time Lover “ hallerimize. ? Ben hep uçuk- kaçık, ha bir de huysuz kalacağım. Anlattıklarını anlamayacak, bazen utanacak ve kabul ediyorum; çoğu zaman alınacağım söylediklerine. Ama sen bileceksin beni, bileceksin ki; buyum ben, böyleyim işte.

Sen beni… Ben seni… diyerek anlatmam gerekirse; Sen beni, ben olduğun için… Ben de seni, sen olduğun için seveceğim yine. Ne yaşanırsa yaşansın; aynı bakacak gözlerim, aynı gülecek… Dürüst bir adamın varlığı sevindirecek beni, gelecek günler için umut verecek o karşılıksız iyiliğin… Senin omzun olacak yine her dertlendiğimde başımı yaslayacağım ve ben başıma gelen her olumsuz şeyde çıkmaz sokakta kalan bir çocuk gibi telaşlanırken; sen aydınlatacaksın yolumu. O insanı deli eden sakinliğinle anlatacaksın neyin doğru olduğunu ve ben başta inat edip, kızsam da; elimde değil, hak vereceğim sana.
Hayatımdaki yerinin temelleri öyle sağlam ki… Ben asla korkmayacağım dostluğunu kaybetmekten, ağlaya sızlaya yanında yorgun düşmekten. Sen de korkma… Çok fazla düşünüp, kendini de yorma. İyi insanlarız biz. Kimseye zarar veremeyiz.

Şimdi…
“Git” dersen, giderim…
Ama;
“Kal” demen, tercihim.

Yolumu aydınlatan ışığını seviyorum…
Hüznümü kahkahaya çeviren neşeni, umut veren iyiliğini ve ruhuma kattığın eşiz huzuru!

İyilikle örülü duvarlarımızı kimse aşamaz inan bana, kendimize kızarız en fazla… Sonra yine kendimize güleriz. Birbirimizden sıkılsak bile; gene kendimize döneriz. Kimse yok ki etrafımızda...
İşte bu iyilik yüzünden, bu anlattıklarım ürkütmesin seni. Zarar vermez benim sevgim. Bırak boş ver… Biter diye başlamadığımızı, başlamadan bitirme çabasına gerek yok, bu yorar bizi…

Çok düşünmeyelim…
İyiyiz böyle, çok da güzeliz üstelik. Bir iki şişe bira, biraz müzik…
Gel, yollarda sallana sallana yürüyelim biz.
- Kim ne der?
-Bilemeyiz…
- Bizi ne zannederler?
- İlgilenmeyiz…

Onu bunu bilmem…
Herkesin söylediği gibi üç yanlış bir doğruyu götürürken; hayatımdaki bütün yanlışları götüren tek doğrusun sen.

Cihan Hatipoğlu
16 Aralık 2010
Feneryolu

www.cihanhatipoglu.com
www.twitter.com/CihanHatipoglu
www.facebook.com/HatipogluCihan

Mail: cihan@cihanhatipoglu.com

ADnet Reklamları

Siz de reklam verin