Toplumlarda kültürle birlikte şekillenen ve kimi zaman çaresizlikten, kimi zaman korkudan doğan bir takım inançlara ‘batıl’ deniyor. Mantıkla pek bağdaşmayan bu inançların saplantı oluşturmadığı sürece sevimli yanları da olabiliyor.

İşte dünyada evlilik kurumuna dair batıl inançlar:

Nikah kıyılırken ayağa basma herkesin bildiği bir ritüel. Ayağa basanın, evde hükmünün geçeceğine inanılıyor.

Evlenen çifte pirinç atma geleneği zamanla yerini kağıt konfetiler tercih edilmekte…

Bazı toplumlarda nişanlısı, gelinin anne babasına bir süre hizmet etmekle yükümlüdür, yoksa evlilik geçerli değildir.

Ev sahibinin kendisinin düğün gününün akşamüstünde hapşırmasının şans getirdiğine inanılıyor.

Eski Yunan’da kız, evliliğin takdis edilmesi için çocukluk oyuncaklarını tanrılara sunarmış.

Bazı ilkel kavimlerde ölüm cezasına çarptırılan kişiyle evlenmek isteyen kız, onun bağışlanmasını sağlıyormuş.

Katoliklerde evlenme dini nikahtır. Kadınla erkeğin döl verici sevgisinin ve yuvalarının evlenme eylemleriyle doğaüstü düzeye girdiğini ifade eder ve bozulmaz.

Bulgar Dağı Yörüklerinde nişanlanacak erkek, kız evine geldiğinde kızın kardeşleri tarafından evlilik barış içinde ve uğurlu olsun diye bir güzel dövülürmüş.

İki kız kardeşin iki erkek kardeşle evlenmesinin her zaman şanssızlık getirdiği üşünüldü. Bunun sebebi ortada sadece tek bereket olduğu ve buna iki çiftin birden sahip olamayacağına dair batıl inançtır.

Gelinin ya da damadın kendi doğum gününde evlenmesinin de şanssızlık getireceğine inanılır.

Düğüne çağrılan davetlilerin toplamı çift sayıda olması evliliğe şans getiriyormuş, genelde şanslı rakamlar tek bilinse de.

Cuma günlerinin aşk hayatı için iyi olduğu aşikar ve bir zamanlar seramoniler için de özellikle tercih edilirdi.

Ayrıca düğün için seçilen günün yağışlı olmaması da tercih sebebiydi, güneşli bir günün gelini ve birlikteliğini aydınlatacağı düşünülürdü.

Eskiden Mayıs ayları evlilik için sakıncalı görülürdü, her ne kadar günler istenildiği gibi güneşli ve ilkbaharın habercisi olsa da eski Romalılar arasında yaşlılar için kutsal sayılırdı ve bu yüzden genç sevgililerce düğün günü olarak seçilmeye çekinilirdi.

Nikah yüzüklerinin damatlar tarafından alınması popüler bir alışkanlık. Bugün biz bu tutuma çok daha romantik anlamlar yüklesek de eski çağlarda gelinlerin takıları onun kocasına ait olduğuna dair sembollerden başka bir şey değildi.

İlginç olan bir diğer inanç ise –son yıllara kadar- kimi toplumlarda kadınların tüm vücutlarını hayatlarında sadece bir kez yıkamaları; düğünden önceki sabah.

Japonya’da gelinin ayrılığından birkaç gün sonra sadece odası değil şansı da dışarı süpürülüyormuş. Yine Japonya’da ne gelin ne damat evliliğin kısa sürmesini istemediği sürece mor giyinmiyor. Mor doğuda çabuk solan bir renk olsa gerek.

Bazı bölgelerde ise gelinlerin kilise yolunda parçalayıp sağa sola saçacağı ekmek taşımaları gelenektir. Bu parçalara insanların dokunması yasaktır ama eğer kuşlar tarafından rağbet görürse bunun gelecek için ona mutluluk vaat ettiğine inanılır.

Tayvan’da bir kadının ikiden fazla kez nedime olmasının ona kötü şans getireceği söylenir.

Brezilya, Meksika, Kolombiya ve daha pek çok yerde damadın gelini düğünden önce görmesinin geline kötü şans getireceğine hala inanılıyor.

Türkiye’de ise gelin ayakkabısının altına yazılan arkadaş isimlerinden hangisi silinirse onun kısa bir zaman içinde evleneceğine inanılıyor.

Meksika’da gelin düğün gününde inci takarsa, evliliği boyunca ağlayacağına inanılır çünkü inciler gözyaşlarını simgeler.

<< Önceki Yazı Sonraki Yazı >>

Kadın, güzellik, moda, annelik, burçlar gibi içerikleri ile en iyi kadın sitesi 2kadin.com.
Bu sayfadaki yazıların tüm sorumluluğu kendi yazarlarına aittir.
2kadin.com hiç bir şekilde yazarlardan ve yazdıklarından sorumlu değildir.
2kadin.com kadın haberleri internet sitesi bir 2yuz.com Yayın Grubu sitesidir.
© 2006-2011 2kadin.com Tescilli Markası ve İnternet Sitesi ile Tüm Hakları Saklıdır.