Yunus Günçe

kafamdaböceklervar

02.12.2010 17:56:47

Besmele

2kadin.com >> Yunus Günçe

Benim bir siyasi görüşüm yok . Benim bir dünya görüşüm var .
Bu cümleyle başlıyor benim kutsal kitabım.
Besmelem diyalog!
Herkesle her şeyi konuşabildiğim bir ülkede yaşıyorum.
Tenha bu ülke.
Sokaklarında çok az insana rastlıyorum.
Rastladıklarıma da başımla selam veriyorum. Gülümsüyorum onlara.
Böyle yaşamama izin veren tanrılara, allahlara tapıyorum.
Hiç bir konuda fanatik olmama, her konuda anlayışlı olma gayretim var.
Bu da aynı kitaptan.
İyi niyetliyim, çabalıyorum.
Keşke biraz daha bilseydim kötü olmayı. Becerebilseydim dönüp gitmeyi.
Bakmamayı, bakınca görmemeyi.
Biliyorum, kimse sandığı kadar iyi değildir.
Kimse istediği kadar kötü de değildir.
Onu da öğrendim.
Zor bir hayatım var.
Kafamda böcekler. Göğüs kafesimde kelebekler.
Kelebekte olsa,kafesteler işte.
Şeytan da var içimde eminim ama pek karşılaşmıyorum.
Görsem tanırım belki. Bilmiyorum.
Bilmek güzel olurdu. Her şeyi bilmek güzel olurdu.
Sürprizleri özler miydim o zaman?
Değişiyorum ben. Birkaç zaman önce başladım değişmeye.
Bacaklarım, dizlerim, başım ağrıyor.
Eklemlerim sancılı. Uykularım kaçıyor.
Geceleri uyanıp sigara içmeler başladı birde. Sigarayı bıraktım oysa.
Büyüyorum belki.
Küçükken daha öfkeliydim. Daha çabuktum öfkeli, öfkesiz.
Daha uzun öfkeli kalırdım. Kararlı olurdum.
Küçükken dünya, hayat oyun hamuru gibi olur.
Değiştirebileceğine, istediğin şekli verebileceğine inanırsın.
Öfkeli olma cesaretini buradan alıyordum belki.
Öfke cesaret ister çünkü. Kolay kolay vazgeçemezsin öfkenden.
Onu yarı yolda bırakamazsın.
Öfke küstahlıktır biraz!
Öfke bir şuur kaybıdır. Seni gerçekten alır, uzağa götürür.
Kandırır. Süper kahraman yapar. Pelerinin olur öfkeliyken. Uçarsın.
Öfke yorar adamı. Perde olur gözüne. Göstermez, göremezsin.
Aklını azaltır. Bilinci ufalar.
Yalnızlaşırsın.
Ama öfke iyidir de. Canlı kılar seni. Seni ağaçtan, bitkiden, taştan ayırır.
Uyarır seni, tutundurur. Ne olduğunu hatırlarsın.
Üşümezsin öfkeliyken. Karda çıplak gezersin. Buzda yüzersin.
Beslenmek güzeldir öfkeden, bağımlı olmak kötü...
Yine ökeleniyorum. Hala kaybediyorum kendimi.
Siniri alınmış bir et olmadım henüz.
Ama süreler azaldı, kısaldı.
Öfkeli ben, öfkesiz benden çok uzağa gitmiyor artık.
Daha çabuk geri dönüyorum.
Yine değiştirmeye çabalıyorum.
Artık dünyaya değil de, öfkeme başka şekiller vereyim diyorum...
Oyun hamuru, öfke hamuru oldu.

ADnet Reklamları

Siz de reklam verin