|
|
|
|
Bulutların üstünde veda ettim gözlerine…
Gözlerim kapalı, yalnız hayalinle…
Sevmek, yenilgiyi kabullenmekmiş…
Öğrettin…
Seni çoğul sevmek, ne büyük bir yenilgiymiş…
Öğrendim…
Ve asilce, sessizce, senden gidebildim…
Kirlettiğin kalbimi, yine senle terk ettim…
Ettiğin zulümlerin sayısını da unuttum…
Yalnızlıkmış seni sevdiren, onu da anladım…
Sensizlikmiş, belki de…
Bak bunu da öğrendim…
Acılarla geldin bana, acılar getirdin,
Sadece senin için atan şu kalbime…
Kıramadığın o kalpler bile ezip geçti beni her an,
Sen habersizdin…
Belki de haberdar…
Ama kapandı artık bu defter,
Her şey buraya kadar…
Şimdi susamak gibi, sana ah etmek…
Acıkmak, sevmek, ağlamak gibi…
Dua gibi hatta…
Boynumun borcu…
İçimde kalmadı ki sana, zerre sevgi…
Bu bana yaptıklarının bitmeyen bedeli…
Daha dur, yeşilin en güzeli, en sahtesi…
Sen daha dur…
Ödemedin daha, bendeki acıların o bitmeyecek bedelini…
Ödemedin, yıllardır sana çarpan bu kalbin, bitmeyen sevgisini…
Ödeyemedin…
Ödeyemeyeceksin…
Sen daha dur, yeşilin en zalimi…
Daha dur…
Gittiğin o gün gözlerimden,
Bak yine boş bakıyorum hayata,
Yalnız, sensiz…
Gel doldur gözlerimi yeşilinle,
Gel saralım yaralarımızı, yılların hasretiyle…
Her şeye rağmen…
Yine de…
Ne kadar “sen daha dur” desem de,
Beni dinleme…
Bende dur, ben istemesem de…
Zorla beni bize…
Hiç bitmeyecek bu sevgi bende…
Hiç tükenmeyeceksin kalbimde…
Sen yalnız izle…
Takip et beni her yerde…
Gözlerimi izle…
Kendini göreceksin, yıllar geçse de…
Her seferinde…
Yüzünde tebessümle, beni hep izle…
Ben o sevdiğin, ilk günkü zarafetimle…
Yeşilin, o çok sevdiğin yeşil gözlerimde…
Yalnız, sensiz, ama kalbimde sadece senle…
Yeşil gözlerin hep en derinimde…
Bu yazının Tüm hakları ECE GÜRSEL’E ait olup, izinsiz kullanılamaz.
|
|
Bu yazı 2144 kez okunmuş
|
|
|
|