|
|
|
|
Bunu yazmamın sebebi açık sözlü ve fazla gerçekçi biri olmam belki de… Hayalleri hep reddeden, etrafındaki kadınları dikkatle izleyen ve çocukluğundan bu yana en yakın arkadaşlarını erkeklerden seçmiş biri olmam ya da… Açıkça söylemek şart ki; kadınlardan sıkılmış olmam aslında! Tüm modellerinden, özellikle de fedakâr, anaç, sadık, sessiz, çok konuşan, kıskanç, küçük kadın, namus budalası modelleri kastediyorum!
Fedakâr Kadın Modeli: İşte karşınızda hayatın en zavallı kadın modeli! Sabah erken kalkar kahvaltı hazırlamak için… Hiçbir değeri olmayan, hiçbir karşılık beklemeyen kadınlar bunlar… Sevgilisi, arkadaşı, eşi ya da çocukları için hep veren kadınlar! Bize de böyle öğretilmiyor mu? Erken kalkmak, sessiz olmak, hep ama hep vermek! Bu model kadınlar çok! Daha doğrusu çok olduklarını belli etmeyen bir topluluk! Hep geride. Hep gizlenen kadınlar… Annelerimiz mesela… Çoğumuzun ki hep bir eylem halindedir. Hep bir hazırlık, hep bir panik ve tedirginlik içindedirler ama asla seslerini çıkarmazlar. İtiraz etmezler, haklarını almazlar, ezilirler. Kendi kendilerini ezerler. Adam birine kızar kadından alır hırsını! Kadın susar, kendinden alır hırsını. Hücrelerinden! Kansere yakalan kadınlar hep fedakâr kadınlardır. Sevmiyorum onları! Kendinden önce karşısındakini, üstelik Onu hiç umursamayan birini düşünen kadınları! Ki bu kadınlar çocukları için bile fedakâr olsalar dahi asla benim gözümde kabul göremezler. Kendini düşünmeyen biri karşısındakine hiçbir şey veremez. Bencillikten bahsetmiyorum, öncelikten bahsediyorum. Fedakâr kadınlar cüretkâr insanların her zaman kârı olurlar! Benim için gerçekten zavallılar!
Anaç Kadınlar: Ailenin “tek oğlu” asla “tek kızıyla” bir değildir! Bu toplumda erkeklerin bilek gücü her şeyi halleder gibi bakılır. “Başımda erkeğim olsun da nasıl olursa olsun!” “Kızım kocana karşı gelme, o evinin direği” “Kızım ben babana hep saygı duydum. Sen de kocana saygı duy!” Bu tür sözler belki de bugünlerde gerçek anlamını yitirdiği için böyle mide bulandırıcı geliyor bana! “Kızım şu masayı toplamama yardım et!” Neden Ali de yardım etmiyor dediğinizde hemen cevabı alıveriyorsunuz, “kızım o erkek, erkek adam masa toplar mı biz dururken!”… Ne kadar aşağılayıcı bir tavır. Bunu bize yapanlar annelerimiz! Bunu erkeklere yapanlar da annelerimiz! Hep kadınların erkeğe duyduğu tapınma duygusundan dolayı berbat oldu tüm ilişkiler. Hep onların yüzünden böyle sorumsuz ve yalnız ve bencil ve sadakatsiz yetiştirildi erkekler! Annelerimizin bitmek bilmeyen “erkek çocuk” saygısından dolayı değişti her şey! Aslında değişmedi de, hep öyleydi! Annesinin yemeklerini sayıklayan kocaman evli ve baba olmuş erkekler, annesinin şefkatini hayatına giren kadınlarda arayan ama doğalarına da aykırı davranamayan ve bu yüzden çelişkilerle, dengesizliklerle bir sürü hayatı mahveden erkekler! Boşanmaların en büyük sebebinin “erkek annelerinin” her zaman ilişkilerde, sofrada, yatakta bile olması ve her defasında annesine sığınan erkekler hep biz kadınların kurbanı oluyorlar aslında! Onları kendi ellerimizle kendimizden uzaklaştırıyoruz! Kadın onlar için anne ile başlıyor ve maalesef kadınların aşırı duygusal ve içgüdüsel yaklaşımları yüzünden erkekler bir türlü “erkek olamıyorlar!” Annelere değil bu laflarım, anlatmak istediğimi zor anlayacak insanlar biliyorum ama sözüm “kadınlara!” Annenin kutsallığının bir sürü inancı yıkıp geçmesine!!! Oysa biri bende annesini arıyorsa bu gerçekten tehlikeli demektir! Babasına benzeyen adamlarla evlenen kadınların durumunun da bundan “ASLA” hiçbir farkı yok! Konu kadın olduğu için sadece bu cinse dokunduruyorum! İnkar edemezsiniz, “hep annesi hep annesi bıktık artık” cümlesini kaç kadından duymuşsunuzdur kim bilir!
Sadık Kadınlar: Tek bir söz söylenebilir; aldatıldıklarında erkeklere sövmekte kesinlikle haksızdırlar! Bir gün “erkek çocuk annesi olduklarında” “ah oğlum eğer kötü kıza tutulursa ne yaparım ben” ya da çocuklarına bir kızın zavallı bir aşkla bağlı olduğunu ve oğullarının hep kendini alttan aldığını öğrendiklerinde “aslan oğlum benim” dememe yüzdeleri kesinlikle 0!
Erkek ya, elinin kiridir! Kızları kötü bir adama varırsa da, “aman kızım kocana karşılık verme, sabret, yuvanı yıkma!” dememe yüzdeleri de 0’dır!
Bir kadın bir erkeğe “anne ile sevgilinin” arasındaki ayrımı öğretebilecek kadar zeki ama bunu asla karşıdaki bir “kadın” olduğu için öğretmeyecek kadar da bencildir! Kadınlar bu yüzden sadıktır! Erkeklere değil, annelerinin ve toplumun dayatmalarına sadıktır aslında! Aldatan kadın namussuzdur, aldatan erkek çapkın! Hangisi doğru; ikisi de yanlış! Tek bir doğru var; kadın da erkek de insandır, hayvanlar bile birbirine insanlardan daha sadıktır! Öyleyse insan iradesiz ve ilkel kalmış bir yaratıktır!
Sadakat çok zor gösterilebilecek bir fedakârlıktır! Herkes bunu hak ettiğini savunur ama maalesef hak eden zor bulunur! Bunu bulamadan ölense çoktur!
|
|
Bu yazı 1827 kez okunmuş
|
|
|
|