Yeşim Coşkun

İllede Muhalefet

28.11.2008 20:33:26

Hayat

2kadin.com >> Yeşim Coşkun

Çok zarar verdim. Suçum yok. Ne verdiyse, onu aldı benden.
Bana ne söylediyse, hepsini geri iade ettim.
Çok kaçtım, o beni hep ensemden yakaladı. HAYAT çok koştu peşimden...

Kaç gece ağladı sesimi duy diye. Umursamadım. Kaç cevapsız araması var telefonumda saymadım. Bazen yokluğunu hissettim. HAYAT elini ayağını çekince benden, endişeye kapıldım. Bu kez de onu ben aradım.

-Alo hayatla mı görüşüyorum?

Kahkahalarla karşıladı beni hiç anlamadım. Sormadım, sorgulamadım.
Mahcubiyetimi dile getirdim. Hayat dedi ki; ''Dağınık bırak. Anı yaşa...''
Şaşkındım. Pencereyi açtığımda hayran hayran yüzüne bakakaldım.

Sonra çok yüz verdim. Pişmandım...
Yine üstüme yağdı.
HAYATLA otobüste karşılaşırdık , hep arka kapıdan inerdi. Kurtuldum sansam da, bir sonraki durakta ilk kapıdan yine binerek yanımda biterdi. Yolculuğumuz hiç bitmezdi...

Issız bir yolda yürürken, ardıma bakardım. Paranoyalarım vardı. Peşimde misin ey hayat diye?
Yolum bir mezarlıkla kesişince, HAYAT orada elleriyle yüzünü kapatmış, ağlardı.
Hemen koşa koşa kaçardım...

Tedirgin dolu bir sabaha uyandığımda evi gezer dolanırdım.
Kapı kilitli, pencereler kapalı, burada bulamadı HAYAT beni derdim. Kendi çapımda, eğlenirdim.
Banyoya gidip soğuk suyu yüzüme vurduğumda; aman Allahım bir de ne göreyim?
Hayat aynadaydı...

Panik yapıp hızlıca kaçınca oradan, ayağımı vurduğum kapı girişlerinde yine anlardım.
Hayat parmağımdaydı. Kuyruk acısındaydı...

Mektuplar yollardı.
Rüyalarıma girerdi.
''Boşver toparla kendini. Yaşamak güzeldir'' diyen dostlarımla HAYAT haber salardı...

HAYAT bazen apartman görevlisinin, her sabah kapıma bıraktığı gazetenin sayfaları arasına saklanırdı.
Mutlu haberdi. Bazen de, eli yüzü kanlar içindeydi...

Salığımın ve damak zevkimin keyfine düştüğüm zamanlarda ise HAYAT bir bardaklık soğuk sütümdeydi.
Tüm kolları, tüm aracılarını, tüm vesilelerini sakınmazdı. Ve hiç saklanmazdı...
Çok kaçtım. Çok karşılaştım...

Uzun yıllar bu böyle geçti derken, HAYAT bir gün beni yatakta yakaladı.
Korktum! Ürkütmeden üstüme geldi.

O kadar yakından baktı ki gözlerime, yüzünde kendimi görendim.
Yanıma oturdu ve yatağımda ki çarşaf kırışıklıklarını elleriyle düzeltti...
Beni sevdi.
Öptü.
Kokladı.
HAYAT içime girdi... Artık ilişkiliydik.
Üzerimi tüm ağırlığıyla örttü. Sırtını dönmeden,bana çok şey söyledi...
''Artık benli uyuyup, benli uyanacağın bir sayfa aç kendine'' dedi...

Sessiz kaldım.
Sonra anlamsızca gülümsedim.
Sanırım söz vermiştim.
Kollarında uykuya daldım...



Bu ve diğer yazıların tüm hakları Yeşim Coşkun'a ait olup, izinsiz kullanılamaz.

ADnet Reklamları

Siz de reklam verin