|
|
|
|
Kadın doğurgan varlık, adı kadın... Yaşamı akıp gider ve tutunacak dalı çocukları olur bir zaman sonra da onlar da uçup yuvadan gider.
Kelimelere nereden başlayacağımı bilememekle birlikte bildiğim vaktiyle bebek sahibi olmak istediğim adamın aslında sahip olmak istemediğim adam çıkmış olması. Bunu nereden mi anladım? Çünkü yıllar sonra ayrıldıktan sonra bile bana, beni aldattığı ve evlendiği kadından bebek sahibi olduğunu bir arkadaşımı arayıp söyleme hissinin iticiliğinden anladım. Baktım Facebook sitesinde bebeğinin fotoğrafına ve durup düşündüm, ‘Başardığın bebek olgusu için 4 yıl sonra bunu bana neden duyurmak istedin? İncinmiş mutsuzluk haykırışı mı benden olmayan bebeğin yoksa nispetin doruk noktası mı hala egolarından silemediğin’ dedim kendi kendime. Sonra düşündüm ve içimde aslında ondan bebek sahibi olmamak kararımın doğruluğuna kanaat getirdim. Doğru kişi sen değildin, çarpıyı çizdim, uzun süre kolay olmamakla birlikte ben bunu başardım...
Doğru kişiden bebek sahibi olmak!
Şimdi oturup düşündüğümde iyi bir annelik duygusunu tatmam için için bir babalık duygusunu yaşatacak bir erkeğin benim karşımda olması gerektiğine karar verdim. İyi bir baba aslında hayatı, seni ve kendini iyi sahiplenen bir adam ise iyi bir baba da olur diye düşünüyorum...Yaşam her şeyi değiştirebiliyor insan hayatında ama asla bir anne ve baba olma durumunun önüne geçemeyecek kadar düşünceli de olabiliyor. Doğru insan hayatımda
Şu 35 yaşıma girdiğim şu günlerde benim için ilerde belki bebek sahibi olmaya kalktığımda bebeğimin de yaşamı için sorumluluk sahibi olmalı! Olmuyorsa asla bir bebek vermemeli yaşama ve ona...
Senden bebek sahibi olmalıyım yeşil gözleri olan senin gibi bakan!
‘Senden bebek sahibi olmak istiyorum, senin gibi yeşil gözleri olsun, senin gibi tatlı tatlı baksın. Sen çok anaçsın, iyi anne olursun’ diyenler oldu hayatımda sonraları da...İnsan heyecanlanıyor ilişki içinde bunu düşünürken ve de çocuk delisi iken benim gibi. Aaaahhh, evet, evet diyorsun! Sonra yaşadığının hastalıklı bir ilişki formunda ve belki de kendimize bile hayrımız olmayacak ekonomik sorunlar içinde olduğunun farkına varıp ayıyorsun, zaten bir süre sonra ne ilişki kalıyor geriye ne bebek sahibi olma aşkı!”
Hüsran hayaller kabuğuna çekilmek!
Böyle gel-gitler içinde kaç bebek doğurdum hayalimde kaç bebeği büyüttüm ortak verdiğimiz isimlerle..Kaç bebeğin annesi oldum, dışarda sevgiyle kucaklarken, yiyesi kokulu ve tadı olan bebeklerle başım dönerken kim bilir. Hüsran hayaller kabuğuna çekilmek bu olsa gerek ve o kabuğu kıran bir adam var mı diye yaş geçtikçe düşünmek gerek...Kolay değil bir bebek sahibi olmak..Döllenen yaşam karnında büyüyen ve altını temizlediğin, sadece emzirip üzerine titrediğin bir boyutta kalmıyor. Büyüyor ve bir birey oluyor. Senin mutluluğundan belki de evin atmosferi içinde yaşadığınız çekirdek aile sembollerinden beslendiği vakitler geçince hayatın mutluluğu ve mutsuzluğunda o kendi yolunu bulmak ve büyüyor, gelişmek için hayata bodoslama dalıyor ve sen ilkokul çağları belki ve sonrasında ne kadar kontrollü olsan da ona, üzerine titresen de yaşamın sert duvarlarına çarpa çarpa bir birey olarak yetişiyor. Çocukluğunda aile mutluluğu yok ise 4 duvar içinde ileriye taşınan hasta ruhu da içinde taşıyor ve bunun kadar tehlikeli olanı yok bence. Çocuklukta yaşanan sendromların büyüdüğündeki yaşamı ve sorguları, bütün hayatı etkilediği gün gibi gerçek...Hüsran hayaller kabuğuna çekilmek mi iyi yoksa bencil olmak mı kararını siz verin!
Annem annem canım annem
Annem Annem canım annem
beni al kollarına
kucağında uyut beni
ninniler söyle bana...
Annemin beni uyutması hiç mümkün olmuyordu kollarında. Yaramaz, uyumaz, haylaz bir kız çocuğu olarak canından bezdirdiğimin farkındayım onu ki hala bunu yaşadığına tanığım. Öyle ajitasyon, duygu karmaşasında anneme yazasım yok ki! Yok yani duygusallığın dip hallerini yaşıyorum yeterince benim özelimde olanı biteni yazmak istemiyorum buraya...Ama şu var ki, 3 erkek sonrasında ben bir hayli kız çocuğu formatından uzak erkek çocuğu gibi yetişmemin getirdiği sertlik hala etkisini sürdürmekte ve kadın olduğumu anlamam 30 yaşın sonrasına kadar vardı. Annemin ‘aaahhh ahhhh, anne olunca beni anlarsın!’ laflarını yaşar bir anne formatında da olacak mıyım bilmiyorum açıkçasıJ
Nasıl anne olurum?
Diyelim ki bir baba adayım var ve benim gerçekten ona çocuk yapma isteğim ve onunda böyle bir isteği ve arzusu var. Diyelim ki bebek sahibi oldum Allah’ın izniyle. Diyelim ki herşey yolunda ve çocuk geldi dünyaya. Ben nasıl bir anne olurdum? Duygusuyla bunu kendime sorarım çoğu zaman. Sanırım ki anaç bir ruhum var ilgili ve sevgili bir anne olurum. Amaaa, sanırım ki ben biraz çocuğumu dünyaya açan bir anne olurum. Bir kere duygusal bağlılıklarımı çocuk üzerinde denemeyeceğimi ve bana belli bir yaştan ve kendisini taşıyabilecek çağlardan itibaren bağımlı bir çocuk yetiştirmeyeceğim. Gezenti bir yaşamımız olsun istiyorum çocuğumla ve sevgiyle, barış dolu bir çocuk yetişsin tüm dünya insanlarıyla birarada. Kendine güvensin ve mutlu bir yaşamı olsun istiyorum daima... Ben sanırım kontrolü uzaktan ele alan ve ihtiyaç anında, köprüden önce son çıkışta onu koruyan kollayan bir anne olurum...Dilerim olurum, yaş 35 tabii, biyoloji diye de bir şey var. Şartlar mümkün olmazsa artık anne olamam biliyorum. Ama şartlar mümkün ise hem evlat edinmeyi, hem yardım etmeyi ihtiyacı olanlara, hem anneliği bünyemde yaşamayı çok isterim.Bu dünyaya bebek getirilmezlere inat bu mucizeyi yaşayıp, güzel bir evlat sahibi olmak isterim başta kendine ve ülkesine faydalı olan...Bu mucizeyi dilerim her isteyen de ben de yaşarım...
|
|
Bu yazı 2728 kez okunmuş
|
|
|
|