Yasemin Pulat

21.09.2008 02:12:46

2kadin'da skandal!

2kadin.com >> Yasemin Pulat

Kadınlardan biri kaçtı mesela! (aahhahaaaaaa....)
Hava ağır mı ağırdı, elleri ceplerindeydi, bir şarkı tutturmuştu, duyuyor muydu, duymuyordu değil mi? Sevgilisiyle kavga etmişti, belki de terk etmişti ya da edilmişti ama sadece belki, belki hiç kavga edilmemişti, kimseyi terk etmemişti ve terk edilmemişti ama bu daha tehlikeliydi, sessizlik hep daha tehlikeliydi... Zaten morali bozulmuştu, hiç tadı yoktu, epey yorulmuştu, canı sıkılmıştı, artık bunalmıştı, biraz da dağılmıştı, belki dağıtmıştı da, aman size neydi? Valizini topladı, her zaman bir kaç parça şey alırdı yanına, zaten valiz toplamazdı hiç, sırt çantası toplardı, belki uzun kalacaktı, neyse çok şey aldı, hatta hiç giymeyeceğini bildiklerini bile aldı, valize koydu, kremlerini ve parfümlerini asla unutmadı, hiç unutmazdı, hep aynı anda bir kaç parfüm birden kullanırdı hele kremlerini sürmeden asla uyumazdı, uyuyamazdı. Bir kaç kitap seçti, bilgisayarı fişten çekti, bir sürü işi vardı, gittiği yerde yapardı, o her yerde her şeyi yapardı, bir taksi çağırdı, havaalanına gitti, bütün kapılardan tek tek geçti, son muayene pardon kontrolden sonra da uçağa giriş kapısına yöneldi, adımlarından emindi, önce otobüse ki otobüslerden nefret ederdi sonra da uçağa bindi, oksijen maskesini indirdi, başından geçirdi, can yelegine de sıkı sıkı sarıldı, ne olurdu ne olmazdı, kimse onu "düşmeyeceğiz" diye kandıramazdı, bir kahve istedi, hayır bir şey yemeyecekti, ama bir kahve daha isterdi, beyaz bir sayfa açtı, bir şeyler yazmaya çalıştı, yazamadı, zorladı, zorlamadı, yazamıyorsa mutlaka içinden gelmemişti ama niye gelmemişti, tuhaftı, çok tuhaftı, gitgide tuhaflaşıyordu, kendi de şaşırıyordu, yoksa kelimelerin büyüsü mü bozulmuştu, bozuluyordu, olabilirdi, olabilir miydi? Kelimeler büyülü değillerse eğer, yazdıkları da önemli olmazdı, işte eyvahtı! Heyecanı azalıyordu, bakışları başka yerlere kayıyordu, kalbi desen aheste atıyordu, bu hisler ayrılık habercisi gibiydi, zaten o gerçek bir ayrılığın lafını bile etmezdi, hiç etmemişti, belirtileri ezberlemişti sadece, iyi bilirdi, yani kendini, gerçekten gidiyorsa hep sessizce giderdi, asıl ayrılık buydu, diğerleri sadece kuru gürültüden ibaretti, asıl gürültü çıkarmıyorsa sorun vardı, sessizlik onu mutlaka bir sona hazırlardı, artık savaşmazdı... Böyle zamanlarda canı da acımazdı, bi daha ağlamazdı... Ne olacağını biliyordu, her zamanki gibiydi, hep bilirdi işte, kendini iyi tanırdı. Her zamanki gibi bütün türbülanslar da çığlığı bastı, hiç utanmadı, ne utanmazdı, utanmazken çok da seksiydi, içine sütyen giymemişti, bunu da ona yönelen bakışlardan anlamıştı, neyseydi... Sağ salim gelmişti, yani inmişti, uçak düşmemişti, nihayet başka bir şehirdeydi, başka bir haldeydi, biraz değişikti, tebdili mekanda ferahlık var derlerdi, sanırım içinde de yer yer kabulleniş... Sakindi ve sakinse bu kadar kesinlikle bir şeyler yolunda değildi, hiç sinirli değildi, hay aksi! Umursamazdı ve asi, asildi bir de tabi. Kendisini bekleyen taksiye bindi, bir sigara yaktı, yasak falan dinlemezdi tamam mı? Sigaradan derin bir nefes aldı, brezilya dizilerindeki bakışlardan biri ile baktı camdan dışarıya, tehlikeliydi, artık her şey olabilirdi, cadde geçti, sokak geçti, annesinin evine geldi, annesi evdeydi, ne iyiydi, böyle zamanlarda en gerekli şey bir anneydi, başka bir şehirde, başka bir halde, sakinliğini koruyarak ve korunarak, kendini dinleyecekti. Kendini dinledikten sonra artık hiç kimseyi dinlemeyeceğini biliyordu çünkü eğer başka birini dinliyor olsaydı kendini dinlemezdi! Kandırmazdı, kanmazdı artık. Zaten hiç bir oyunu hissetmediği sürece oynamaya devam etmezdi, edemezdi, oyundan çıkar giderdi... Hiç bir şey söylememişti belki ama o kendini anlamıştı, olanı ve biteni de beraberinde, her şey fazlasıyla olağandı, en çok buna dayanamazdı, yani her şey her zamanki gibi değildi, ne demek istediğini bir tek kendisi anlayabilirdi, anladığından dönmezdi, dönemezdi, keşke dönebilseydi, anlamamış olsaydı keşke. Bi kere gözden çıkarmıştı... Kanı hemen zehirlenirdi, teninin tadı acılaşırdı, yarinin adı yabancılaşırdı, telefon etmese de olurdu, zaten artık beklemezdi, bağırıp çağırmazdı, böyle zamanlarda hiç soru sormazdı, zaten cevapları umursamazdı, kızmazdı, köpürmezdi, ortalığı birbirine katmazdı, ha bi de kıskanmazdı... İşte bitmek üzereydi, belki de bitmişti, yoksa bitmiş miydi? Neyse, o 2kadından biriydi, artık değildi! Bilmem anlatabilmiş miydi?

ADnet Reklamları

Siz de reklam verin