|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Kadının biri çok toparlamış cümlelerini.
Sıkmış sıkıştırmış, çok biriktirmiş. Şimdi hepsi sayfa sayfa...
''Deli zekalı'' kadının biri ne var, ne yok anlatmış.
Şimdi donuk bir gülümseyiş var yüzünde... Bir ''oh'' çekiyorum.
Güzel bir fotoğraf karesi var önünde...
Ojeleri hala temizlenmemiş. Silik silik. Çivit mavisi vazgeçilmez/miş...
Kırmızı ruj açık, dudağıma değdirse biri, dudağımdan akan kelimeler rengini değiştirecek.
O renk nereye bulaşsa, bir sonraki güne dek gitmeyecek. Bu süreç hiç bitmeyecek.
Tedirgin bu karede, halim...
Yedim, bitirdim.
İçimde kalanları...
İçimden geçen neyim varsa, tutmadım artık.
Kesik kesik nefes almıyorum,ciğerlerim nasıl doluyor anlatamam...
Çok tokatlandım. Tokatladıkça sakladıklarımı patakladım.
Şimdi hepsi bileklerinden bağlı.
Bir yere gidemezler.
Ancak sayfa sayfa çevirilirler...
'' HAYAT BANA 10 ÜZERİNDEN YUH VERDİ '' isimli bir kitabım çıktı.
Heyecanlıyım.
Destekleyen herkese çok teşekkür ederim. Desteklemeyenlere de...
Destek ve köstek arasında kalanlara da teşekkür ederim haliyle.
Hala hayatın yüzüne bakakalmış durumdayım, başımı çeviremiyorum bu tarafa.
10 üzerinden bu kadar '' iyi '' puanlandırılmak niye, artık daha iyi anlıyorum.
Şikayet edesim yok... ''Yuhlanan'' biri olmanın garip hazzını yaşıyorum.
Hayatın derdi benle,
Hayatın derdi bazen kendiyle...
Hayat gözümün önünde yine sayfa sayfasın.
Ben bu ojeleri silmesini de bilirim, kelimelerin rengini değiştirmemek şartı ile kırmızı ruju sürmesini de... Hayat ben sana yine teşekkür ederim....
Bu ve diğer yazıların tüm hakları Yeşim COŞKUN'a aittir. İzinsiz kullanılamaz...
|
|
Bu yazı 1830 kez okunmuş
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|