|
|
|
|
Zaman öyle yavaş akıyor ki bu aralar.
Ya güne başlayamıyorum yada gece entersan bir şekilde bitmiyor.
Üzerimde tuhaf bir durgunluk var, ben bile korkuyorum bu duruşumdan.
İçimdeki şeytanın böyle sessiz kalmasını istiyorum çünkü nefret duygum hiç olmadı ama biliyorum ki zorlasam o da uyanacak.
Gözümü kapatıp çok uzun bir uykuya dalmak istiyorum.
Hani sabah uyandığınızda, "oh be ne güzel uyudum" dedirten ve güne hızla başlamamızı sağlayan o derin uykulardan istiyorum, daha doğrusu özlüyorum...
Ama nafile. Yatak bana bile büyük geliyor. Bir sağda bir solda uyumayı deniyorum ama olmuyor.
Kalkıyorum, televizyonu açıyorum, bir bardak süt içiyorum, etrafımda kalan "bize" bakıyorum... ama sadece bakıyorum.
Birşey hissediyorum ama tepkisizim, sanıyorum bu duygunun tanımı hala bende mevcut değil.
Artık ağlayamıyorum. Ağlayacak bişey kalmamış gibi davranmak istiyorum yada.
Arkadaşlarım sağolsun. Hepsi yanımda. Herkes bişey demek istiyor. Kendimi iyi hisetmemi istiyorlar.
Ben konuşmak istemesem de onlar konuşuyor.
-Güçlü ol! Allahın aşkına güç aşkın neresinde yer alır?
-Senin için daha iyi bişey var dışarda! İçeride ne yaşadığımı bilmiyorsun ki bunu söylüyorsun?
Kızıyorum. Onlara değil, kendime. Ben bunu yaşamamalıydım. Bu gidişin gelişini görmem gerekiyordu!
Ama gel gör ki dibine kadar, her genç kız gibi yaşıyorum payıma düşenleri
Şarkılarımından bile başka anlamlar çıkarıyorum.
Kendi albümlerini dinleyip, bööhhhööö diye ağlayan bir kadın düşünün görüntü çok, ama çok komik..
Herkes derdi de ben inanmazdım, belki de yeni keşfettim şarkılarımı. Ne tuhaf bir sesim varmış
Çok tanıdık ve bir o kadarda paylaşımcıymışım yahu
Ancak bugüne kadar benim görevim şarkıları söylemekti. Anlaşmamızda acı çekerek dinlemek yoktu!
Ben söyleyecektim, sizler acı yaşadıkca ben yükünüzü hafifletecektim..
Sanki herşeyi bugün için söylemişim. Ders çıkarmaya çalışıyorum şarkılardan.
Peki nereye kadar gidecek bu acı pardon?
Bir gün uyanıp "tamam, bitti, geçmiş olsun" mu diyeceğim?
Hergün yeni bir gündür e inanmak istiyorum yine.
Varsa bu acının ilacı biri bana söylesin...
Ama o güne kadar içimdeki şeytanları uyutmaya devam edeceğim.
Sevmek daima benim kabiliyetim olsun diye!
www.isinkaraca.com
isin@isinkaraca.com
Bu yazının tüm hakları sanatcı IŞIN KARACA ya ait olup izinsiz kullanılamaz
|
|
Bu yazı 13375 kez okunmuş
|
|
|
|